Barış

Bu başlıkların altına gelen yorumlarda en çok “ama çoğu öyle” cümlesini görüyorum. Çoğu kim, hangi veri, hangi çevre? Birkaç deneyimden evrensel sonuç çıkarmayı bıraksak hem ilişkiler hem sohbetler daha rahat olur.

Klişe diye paylaşılan şeyler gerçek hayatta insanların birbirine yaklaşımını etkiliyor.

Mizahın da alışkanlığın da bayatladığı bir nokta var; o noktayı geçtik.

Kent bütçesi tek kişinin marka çalışmasına dönüyorsa sistem sorgulanmalı.

Kimse kimseyi ikna etmeye çalışmıyor zaten, herkes kendi tribününe oynuyor. Ben de öyle: haklıyız.

Katılmayana "vicdansız" demeye geldi olay. Tartışma seviyesi: dip.

Çocuğum var ve katılmıyorum. Şimdi ne yapacağız? "Herkes" adına konuşmayı bırakır mısın?

Yorumları okuyunca ülkenin neden bu halde olduğunu daha iyi anlıyorum.

Kapatmak yerine daha iyisini üretelim, kötü olan zaten izlenmez.

OECD ortalaması diye bir şey var, keyfe göre ülke seçmiyorum.